سه شنبه یکم فروردین 1385
دكتر محمد مصدق
به ياد آن بزرگ مرد مرد، مرد مردستان دكتر محمد مصدق
سخن بي پرده بايد گفت:
وقت رازپوشي نيست
اگر دشمن ز بيم نام تو بر خويش مي لرزيد
و مي كوشيد تا گرد فراموشي
بپاشد روي نام تو
دلم مي گيرد از اين هم نبردان و ز همراهان
كه از خاطر تو را بردند
ندانم من
ز روي سهو
يا از عمد
تو را و رادمردي تو را بردند از خاطر
تو را شير بزرگ شرق!
تو را اي مظهر آزادگي حتا
به نامي ياد ننمودند
و قلب عاشقانت را
به يادي شاد ننمودند
***
اگر او را همان طاغوت
به زندان برد
ابر مرد وطن گر عاقبت در بند زندان مرد
چرا با سوره ي الحمد
روانش را به جنت شاد ننمودند
و نامش را
پس از آزادي مردم
چرا آزاد ننمودند
***
دريغي نيست
تو يادت همچو خورشيد فروزان
جاودان ماند
و نامت را
هزاران سال ديگر نيز
هر آزاده اي با شوق
مي خواند
و مي داند كه در روز مصيبت
همچو كوهي استوار از پا نيفتادي
و در سيل حوادث
سرگران چون كوه استادي
***
دلي آزرده دارم من
و اينك سر
ز حسرت در گريبان برده دارم من
ولي اندوه من ديري نمي پايد
و اي محبوب من
آن روز مي آيد
كه اين مردم
بدان ساني كه تو مي خواستي
دل شاد مي گردند
و از هر بند
به هر نامي كه باشد
عاقبت آزاد مي گردند
***
نمي داني كه بعد از تو چه بر ما رفت
و چه گل هاي سرخي
بهتر از صد گل
هزاران گل
به روز تير باران ها
به روي خاك افتادند
چه تختي ها
پس از آن گونه سختي ها
به مردي جان سپردند به پيش خصم
***
تو بودي اوستاد مردي و رادي
تو درس رادمردي را
به مردان ياد مي دادي
و ما پويندگان راه تو
تا روز پيروزي و بهروزي
به جان، راه تو را پيوسته مي پوييم
و مي گوييم
گرامي باد نام تو
و نامي باد نام تو
حميد مصدق
